វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វន្ត

នាម· noun [វាន់]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [វាន់] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពាក្យនេះជា បច្ច័យតទ្ធិត (វន្តុ > វន្ត) ប្រែថា "មាន" សម្រាប់ចុះផ្សំពីខាងចុងសព្ទបាលី ច្រើនតែជាអរូបនាម ដែលមានស្រៈ អ, អា នៅទីបំផុត ខាងចុង។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ពាក្យនេះជា បច្ច័យតទ្ធិត (វន្តុ > វន្ត) ប្រែថា "មាន" សម្រាប់ចុះផ្សំពីខាងចុងសព្ទបាលី ច្រើនតែជាអរូបនាម ដែលមានស្រៈ អ, អា នៅទីបំផុត ខាងចុង។

២

អ្នកមានត្រកូល, អ្នកមានពូជពង្ស។

៣

(ម.ព. គុណវន្តី)។

៤

អ្នកមានគុណ។

៥

ស្ត្រីអ្នកមានគុណជាដើម។

៦

អ្នកមានយស។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា កុលវន្តីឬកុលវតី ដូចជា កាលបើចុះ វន្ត នេះផ្សំជាមួយនឹងនាមសព្ទយ៉ាងនេះហើយប្រើជា គុ.ឬន. ក៏បាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វន្តុ > វន្ត)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់