វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វយ

នាម· noun [វៈ-យៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វៈ-យៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អាយុ, កំណត់អាយុ; ដំណើរសូន្យទៅខាងក្រោយលឿនកើនទៅខាងមុខ (នៃអាយុ) :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វ័យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

អាយុ, កំណត់អាយុ; ដំណើរសូន្យទៅខាងក្រោយលឿនកើនទៅខាងមុខ (នៃអាយុ) :

ឧទាហរណ៍

“វ័យក្មេង, វ័យកំលោះក្រមុំ, វ័យចាស់។”

២

ជនចាស់។

៣

តាមសមគួរដល់វ័យ, សមរម្យតាមវ័យ :

ឧទាហរណ៍

“តែងខ្លួនតាមវយានុរូប។ (ព.កា.) ក្នុងវ័យទាំងបី គួរធ្វើអ្វីៗ កុំឱ្យឃ្លាតក្លាយ ខុសចាករយៈ នៃវ័យទាំងឡាយ ទាស់ខុសនាយអាយ គួរស្តាយពន់ពេក។ ...។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. យុវជន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វយ សំ. វយស៑)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់