វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សក់ក
នាម· noun [សក់-ក]
Learner aid: noun · [សក់-ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រោមរឹងសរសៃថ្លោសៗ ដុះលើដងកសេះ (ទីទៃពីសក់ក្បាលនិងសក់ស្វាយរបស់វា)។
Learner aid: noun · [សក់-ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រោមរឹងសរសៃថ្លោសៗ ដុះលើដងកសេះ (ទីទៃពីសក់ក្បាលនិងសក់ស្វាយរបស់វា)។
រោមរឹងសរសៃថ្លោសៗ ដុះលើដងកសេះ (ទីទៃពីសក់ក្បាលនិងសក់ស្វាយរបស់វា)។
ពាក្យហៅវណ្ណយុត្តិ ត្រីសព្ទ :
“ស ដាក់សក់ក ដាក់ស្រៈ ី អានថា ស៊ី។”