វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សង្ឃ

នាម· noun [សង់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [សង់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពួក; ប្រជុំ; បន; ហ្វូង។ តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាសំដៅចំពោះពួកភិក្ខុតាំងពី ៤រូបឡើងទៅ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សង្ឃា—សង្ឃុ—សង្ឃ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២៥ ន័យ
១

ពួក; ប្រជុំ; បន; ហ្វូង។ តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាសំដៅចំពោះពួកភិក្ខុតាំងពី ៤រូបឡើងទៅ :

ឧទាហរណ៍

“ជំនុំសង្ឃ, របស់សង្ឃ, អាជ្ញាសង្ឃ, សង្ឃព្រមពៀងគ្នា។”

២

សេចក្ដីប្រកាសរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃនាយក ឬសេចក្ដីប្រកាសរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ។

៣

(ម.ព. ព្រះសង្ឃប្រកាស)។

៤

ប្ដេជ្ញារបស់សង្ឃ។

៥

កិច្ចដែលសង្ឃត្រូវធ្វើ (មានការជួសជុលសេនាសនៈជាដើម)។

៦

កិច្ចការផ្សេងៗរបស់សង្ឃ។

៧

ទានដែលបង្អោនទៅចំពោះសង្ឃគឺទានដែលទាយកប្រគេនចំពោះសង្ឃ។

៨

សេចក្ដីគោរពចំពោះសង្ឃ។

៩

គុណព្រះសង្ឃ គឺវត្តប្រតិបត្តិឬសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អវិសេសរបស់ព្រះអរិយសង្ឃ។

១០

ភិក្ខុដែលជាថេរៈក្នុងជំនុំសង្ឃ។

១១

(ម.ព. សង្ឃត្ថេរ)។

១២

(ម.ព. សង្ឃទាសៈ)។

១៣

បុរសឬស្ត្រីដែលប្ដេជ្ញាប្រគល់ខ្លួនជាអ្នកធ្វើការបម្រើសង្ឃហាក់ដូចជាទាសៈឬទាសី។

១៤

ភិក្ខុថ្មីក្នុងសង្ឃ គឺភិក្ខុដែលទើបនឹងបួសថ្មីក្នុងជំនុំសង្ឃមួយពួកៗ។

១៥

ពាក្យបង្គាប់ឬពាក្យផ្ដាំផ្ញើរបស់សង្ឃ។

១៦

ព្រះថេរៈដែលជាអ្នកត្រួតត្រាលើសង្ឃមួយពួកៗ។

១៧

ការប្រើប្រាស់របស់ក្នុងអំណាចសង្ឃ។

១៨

ព្រះថេរៈដែលជាប្រធានឬជាមេរបស់សង្ឃ, មេក្រុមក្នុងវត្តមួយៗ ឬមេគណក្នុងខេត្តមួយៗ។

១៩

ការបង្អោនកាយវាចាចិត្តថ្វាយបង្គំចំពោះសង្ឃគុណ។

២០

ភិក្ខុអ្នកបំបែកសង្ឃ។

២១

ជំនុំសង្ឃ; ភិក្ខុសង្ឃក្នុងប្រទេសឬដែននីមួយ។

២២

អ្នករាប់អានសង្ឃថាជារបស់ខ្លួន (អ្នកប្ដេជ្ញាយកសង្ឃរតនៈ ជាសរណៈ)។

២៣

(ម.ព. សង្ឃមាមកៈ)។

២៤

រតនៈ គឺសង្ឃ, សង្ឃដែលទុកដូចជារតនៈ។

២៥

(ម.ព. សង្ឃរតនៈ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. បុគ្គលិកទាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា.; ប្រើជា សំឃ ក៏បាន (អ.ថ. ស័ង-ឃៈ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់