វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សណ្ដាន់

នាម· noun [សន់-ដាន់](ស. មះដ័ន អ.ថ. ម៉ៈដាន់)

Learner aid: noun · [សន់-ដាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈើរនាមមួយប្រភេទ ស្លឹកនិងផ្លែមានរសជូរ សម្រាប់ប្រើធ្វើជាម្ជូរស្ល ឬផ្លែដែលចិតហាលឱ្យក្រៀមប្រើជាម្ជូរជ្រក់ក៏បាន :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈើរនាមមួយប្រភេទ ស្លឹកនិងផ្លែមានរសជូរ សម្រាប់ប្រើធ្វើជាម្ជូរស្ល ឬផ្លែដែលចិតហាលឱ្យក្រៀមប្រើជាម្ជូរជ្រក់ក៏បាន :

ឧទាហរណ៍

“សម្លស្លឹកសណ្ដាន់, សម្លម្ជូរសណ្ដាន់, បង្កងស្ងោរជ្រក់ម្ជូរសណ្ដាន់ក្រៀម។ មានពាក្យទំនៀមចាស់ថា ស្លត្រីប្រាកុំចោលម្ជូរសណ្ដាន់។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស. មះដ័ន អ.ថ. ម៉ៈដាន់)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. មះដ័ន អ.ថ. ម៉ៈដាន់)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទផ្ទះនាម