វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សប៊ូ

នាម· noun [សៈ-ប៊ូ](សាវ៉ុង savon, ឡាត័ង សាប៉ូ sapo, ស. សៈបូ់ អ.ថ. សៈប៊ូ, យ. សាបុង xàbong)

Learner aid: noun · [សៈ-ប៊ូ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងសម្អាតធ្វើអំពីការលាយផ្សំដោយវត្ថុជូរប្រហាតជាដើម មានក្លិនផ្សេងៗ, មានដើមកំណើតមុនដំបូងនៅប្រទេសអឺរ៉ុប, សម្រាប់ប្រើដុសជម្រះបោកលាង ឱ្យជ្រះក្អែលជ្រះមន្ទិល :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សាប៊ូ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

គ្រឿងសម្អាតធ្វើអំពីការលាយផ្សំដោយវត្ថុជូរប្រហាតជាដើម មានក្លិនផ្សេងៗ, មានដើមកំណើតមុនដំបូងនៅប្រទេសអឺរ៉ុប, សម្រាប់ប្រើដុសជម្រះបោកលាង ឱ្យជ្រះក្អែលជ្រះមន្ទិល :

ឧទាហរណ៍

“សប៊ូក្រអូប, សប៊ូឆ្អាប។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ក្នុងសម័យពីដើម, ខ្មែរប្រើផ្លែក្រូចសើច, ផ្លែសំបួរកក់, ផ្លែល្វៀង, ...ជាគ្រឿងលាងជម្រះ ដុសសម្អាត; នៅប្រទេសឥណ្ឌាមានប្រើដីស្អិតមួយយ៉ាងលាយដោយគ្រឿងផ្សំអ្វីខ្លះ មិនអាចដឹងប្រាកដ, ក្នុងវិន័យពុទ្ធសាសនាប្រាប់ថាប្រើជាគ្រឿងដុសជម្រះកាយក្នុងវេលាងូតទឹក។ ម.ព. មត្តិកា ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(សាវ៉ុង savon, ឡាត័ង សាប៉ូ sapo, ស. សៈបូ់ អ.ថ. សៈប៊ូ, យ. សាបុង xàbong)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សាវ៉ុង savon, ឡាត័ង សាប៉ូ sapo, ស. សៈបូ់ អ.ថ. សៈប៊ូ, យ. សាបុង xàbong)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់