វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សមណុត្តមាភិសេក

នាម· noun [សៈ-ម៉ៈ-ណុត-តៈ-ម៉ា-ភិ-សែក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សៈ-ម៉ៈ-ណុត-តៈ-ម៉ា-ភិ-សែក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការអភិសេកឱ្យឡើងជាសមណៈខ្ពង់ខ្ពស់គឺការអភិសេកសមណៈឱ្យឡើងជា ស្ដេចសង្ឃ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ការអភិសេកឱ្យឡើងជាសមណៈខ្ពង់ខ្ពស់គឺការអភិសេកសមណៈឱ្យឡើងជា ស្ដេចសង្ឃ។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សមណ + ឧត្តម + អភិសេក; សំ. ឝ្រមណ + ឧត្តម + អភិឞេក)

បន្តរៀនទៀត