វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សិខណ្ឌិន

នាម· noun [សិ-ខ័ន-ឌិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [សិ-ខ័ន-ឌិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សត្វមានកំប៉ោយ (ក្ងោក) ; សត្វមានសិរ (មាន់) ; ព្រួញ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សិខណ្ឌី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

សត្វមានកំប៉ោយ (ក្ងោក) ; សត្វមានសិរ (មាន់) ; ព្រួញ។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝិខណ្ឌិន៑; បា. សិខណី្ឌ)

បន្តរៀនទៀត