វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សិស្ស

នាម· nounរ៉ូម៉ានីសាស្យុង[សឹស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សឹស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នករៀនចំណេះពីគ្រូ, អ្នកដែលគ្រូត្រូវបង្ហាត់បង្រៀនឬត្រូវប្រៀនប្រដៅ។

អង់គ្លេសstudent(pupil)
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សិស្យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១០ ន័យ
១

អ្នករៀនចំណេះពីគ្រូ, អ្នកដែលគ្រូត្រូវបង្ហាត់បង្រៀនឬត្រូវប្រៀនប្រដៅ។

២

គណៈសិស្ស, ពួកសិស្ស។

៣

សិស្សដែលឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យបំបួសជាសាមណេរ។

៤

សិស្សរបស់ពេទ្យហ្ម, សិស្សថ្នាំសង្កូវ។

៥

សិស្សដែលនៅរៀនក្នុងវត្ត។

៦

សិស្សដែលរៀននៅក្នុងសាលា។

៧

សិស្សរៀនសិប្បៈ។

៨

(ម.ព. សិស្សសិប្បៈ)។

៩

សិស្សរបស់លោកគ្រូសូត្រឬគ្រូសូធ្យ។

១០

(ម.ព. សិស្សសូត្រ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សរសេរជា សិស្យក៏បាន, តែមិនសូវដែលប្រើ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝិឞ្យ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
កំណាព្យនាមក្លាហានគុណនាមខ្យល់នាម