វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុគមនំ
នាម· noun [សុ-គៈ-មៈ-ន័ង]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សុ-គៈ-មៈ-ន័ង] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការទៅដោយស្រួល។ ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរដល់អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅកាន់ទីឆ្ងាយ :
