វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុគមនំ

នាម· noun [សុ-គៈ-មៈ-ន័ង]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [សុ-គៈ-មៈ-ន័ង] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការទៅដោយស្រួល។ ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរដល់អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅកាន់ទីឆ្ងាយ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ការទៅដោយស្រួល។ ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរដល់អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅកាន់ទីឆ្ងាយ :

ឧទាហរណ៍

“សុគមនំ! សូមអញ្ជើញទៅឱ្យសុខសប្បាយ!”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើជា សុយាត្រា! ក៏បាន, អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅ ត្រូវឱ្យពរតបមកវិញថា សុវសនំ!ឬសុវសនភាព! សូមនៅសុខសប្បាយ! ម.ព. សុវសនំ!ឬសុវសនភាព! ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. < សុ "ប្រពៃ, ស្រួល" + គមនំ < គមន "ការទៅ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់