វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សែងព្រះអាទិត្យ
នាម· noun [សែង-ព្រះ-អា-ទិត]
Learner aid: noun · [សែង-ព្រះ-អា-ទិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ សន្តានត្រាវ ប៉ុន្តែធាងនិងស្លឹកតូចជាងត្រាវ, ស្លឹកមានសម្បុរក្រហមត្រង់ផ្ទៃកណ្ដាល (អ្នកខ្លះហៅ ប្រទាលវង់ព្រះអាទិត្យ)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សែងអាទិត្យ
