វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំងំ
កិរិយាសព្ទ· verb [សំ-ង៉ម់]
Learner aid: verb · [សំ-ង៉ម់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នៅស្ងៀមមិនកម្រើកមិនស្ដីនិយាយ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្ងំ
Learner aid: verb · [សំ-ង៉ម់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នៅស្ងៀមមិនកម្រើកមិនស្ដីនិយាយ :
នៅស្ងៀមមិនកម្រើកមិនស្ដីនិយាយ :
“ប្រឹងសំងំមួយស្របក់។”
ប្រឹងដេកធ្មេចភ្នែក :
“ហាមក្មេងមាត់ ខ្ញុំសំងំបន្តិចក្រែងបានលក់មួយភាំង!”
(សរសេរ ជា សម្ងំ ក៏បាន)។