វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំដៅ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [សំ-ដៅ]
Learner aid: verb, adverb · [សំ-ដៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំពោះត្រង់, ឆ្ពោះត្រង់, តម្រង់ចំ :
Learner aid: verb, adverb · [សំ-ដៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំពោះត្រង់, ឆ្ពោះត្រង់, តម្រង់ចំ :
ចំពោះត្រង់, ឆ្ពោះត្រង់, តម្រង់ចំ :
“សំដៅសេចក្ដីថា ...; ចោលសំដៅ; សំដៅចំ, សំដៅដាក់, សំដៅត្រង់, សំដៅយក, សំដៅលើ។ល។”
សម្ដីដែលសំដៅដាក់ឬសម្ដីបានការ :
“អ្នកហ្នឹងចេះសម្ដីសំដៅគ្រាន់បើ។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹង សម្ដី ថា សម្ដីសំដៅ គឺសម្ដីដែលសំដៅដាក់ឬសម្ដីបានការ។