វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សំឡេង

នាម· noun [សំ-ឡេង]

Learner aid: noun · [សំ-ឡេង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សទ្ទជាតិដែលមកប៉ះសោតប្បសាទឱ្យឮ, សូរសព្ទឬសម្ដីដែលលាន់ឮ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ

១

សទ្ទជាតិដែលមកប៉ះសោតប្បសាទឱ្យឮ, សូរសព្ទឬសម្ដីដែលលាន់ឮ :

ឧទាហរណ៍

“សំឡេងក្រអួន សំឡេងណែនធ្ងន់រំពង។”

២

(ម.ព. សំឡេងក្រអៅ)។

៣

សំឡេងលាន់ឮវ៉ៅគ្រលួច។

៤

សំឡេងខ្សេវស្ដួចតូចឆ្មារ។

៥

សំឡេងគគ្រាតមិនស្អាត។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត