វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងូត
គុណនាម· adjective [ស្រ-ង៉ូត]
Learner aid: adjective · [ស្រ-ង៉ូត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រពោនស្រពាប់មិនស្រស់បស់ (ចំពោះតែទឹកមុខ) :
Learner aid: adjective · [ស្រ-ង៉ូត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រពោនស្រពាប់មិនស្រស់បស់ (ចំពោះតែទឹកមុខ) :
ដែលស្រពោនស្រពាប់មិនស្រស់បស់ (ចំពោះតែទឹកមុខ) :
“កើតទុក្ខមុខស្រងូត។”
ស្រងូតស្ងៀមស្ងាត់, សញ្ជប់សញ្ជឹង គួរឱ្យអាណិត។