វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រងៅ

គុណនាម· adjective [ស្រ-ង៉ៅ]

Learner aid: adjective · [ស្រ-ង៉ៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលឡើងសម្បុរភ្លឺរលោងឆ្លុះស្រមោលបាន, ដែលឡើងសម្បុរង៉ៅ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ដែលឡើងសម្បុរភ្លឺរលោងឆ្លុះស្រមោលបាន, ដែលឡើងសម្បុរង៉ៅ :

ឧទាហរណ៍

“ភ្លឺស្រស់ស្រងៅ។”

២

(ព.ប្រ.) ស្រស់បស់, ស្រស់បំព្រង, ឈ្មង :

ឧទាហរណ៍

“ស្រីស្រស់ស្រងៅ ឆោមឆ្លៅមាសបង ហេតុម្ដេចនួនល្អង នាងពុំចរចា។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់