វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រឡះ
គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ស្រ-ឡះ]
Learner aid: adjective, adverb · [ស្រ-ឡះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឥតមានអ្វីទើសទែង ឬបិទបាំងឡើយ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្រលះ
Learner aid: adjective, adverb · [ស្រ-ឡះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឥតមានអ្វីទើសទែង ឬបិទបាំងឡើយ :
ដែលឥតមានអ្វីទើសទែង ឬបិទបាំងឡើយ :
“ខ្ពស់ស្រឡះ, ផ្ទះធំស្រឡះ, មេឃស្រឡះ, វាលស្រឡះ។”
ចាញ់លែងត្រឡប់ឈ្នះទៀតបាន។
ជ្រះអស់មន្ទិល; ជ្រះអស់មានហេតុទាក់ទិនតទៅទៀត។
ដួលទាំងស្រុង។
ភ្លឺច្បាស់។
ភ្លេចសូន្យឈឹង។
លែងលះប្ដីប្រពន្ធដាច់ស្រេច។
អស់រលីងពីដៃ; ឥតទីពឹងពំនាក់; អស់សង្ឃឹម។
ស្វាងមុខមាត់ស្រួលបួល។
(ម.ព. ស្រឡំ)។