វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឥណ
នាម· noun [អ៊ិ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [អ៊ិ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បំណុល។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឥណ—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១៤ ន័យនិយមន័យ
១
បំណុល។
២
បរិភោគដោយជាប់បំណុល គឺការប្រើប្រាស់ឬឆាន់ចតុប្បច្ច័យដោយពុំបានពិចារណាតាមលក្ខណប្បច្ចវេក្ខណៈ (សម្រាប់បព្វជិតពុទ្ធសាសនិក)។
៣
ការជំពាក់បំណុលគេ។
៤
ដូចពាក្យ ឥណព័ន្ធ។
៥
ការរួចចាកបំណុល។
៦
(ម.ព. ឥណវន្ត)។
៧
អ្នកជាប់បំណុល គឺអ្នកជំពាក់បំណុលគេ។
៨
(ម.ព. ឥណវន្ត)។
៩
ម្ចាស់បំណុល។
១០
(ម.ព. ឥណស្សាមិក)។
១១
(ម.ព. ឥណស្សាមិក)។
១២
(ម.ព. ឥណស្សាមិក)។
១៣
អ្នកជាប់បំណុល, កូនបំណុល (ឥណវន្ត)។
១៤
(ម.ព. ឥណាយិក)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. ឥណព័ន្ធន៍)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឫណ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់