វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧតុ

នាម· noun [អ៊ុ-តុ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អ៊ុ-តុ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

រដូវ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧតុ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៥ ន័យ
១

រដូវ។

២

ជំងឺដែលកើតព្រោះដំណើរផ្លាស់រដូវ (ហៅ ឧតុបរិណាមជាពាធ ក៏បាន)។

៣

កាលរដូវគឺកាលដែលគួរតាមរដូវ :

ឧទាហរណ៍

“ធ្វើបុណ្យឱ្យទានតាមឧតុកាល។”

៤

ស្ត្រីមានរដូវ។

៥

ដំណើរផ្លាស់រដូវ ឬ ប្រែប្រួលរដូវ។

៦

(ម.ព. ឫតុបរិណាមជាពាធ ក្នុង ឫតុ)។

៧

ចុងរដូវ។

៨

(ម.ព. ឧតុនី)។

៩

ដើមរដូវ។

១០

ស្តេចរដូវ គឺ វសន្តរដូវ (រដូវឈើជម្រុះស្លឹកហើយបញ្ចេញត្រួយបញ្ចេញផ្កា។

១១

ដំណើរផ្លាស់ប្រែអាកាសធាតុក្នុងរដូវនីមួយ (ដូចជារដូវក្ដៅប្រែទៅជាត្រជាក់ជាដើម)។

១២

(ម.ព. ឧតុវិបរិត)។

១៣

តំណរដូវ។

១៤

សម័យដែលរដូវមួយទល់គ្នានឹងរដូវមួយ។

១៥

សមុដ្ឋាននៃរដូវ (មានក្ដៅ, រងាជាដើម) :

ឧទាហរណ៍

“ប្រើថ្នាំរម្ងាប់រោគតាមឧតុសមុដ្ឋាន។ល។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ឫតុ និង រដូវ ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឫតុ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់