វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧបរោធ

នាម· noun [អ៊ុ-ប៉ៈ-រោត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អ៊ុ-ប៉ៈ-រោត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការបិទ, ការរាំង, ការខ្ទប់, ការខាំង; ការបិទឬខ្ទប់ផ្លូវមិនឱ្យចេញចូលបាន :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧបរោធ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

ការបិទ, ការរាំង, ការខ្ទប់, ការខាំង; ការបិទឬខ្ទប់ផ្លូវមិនឱ្យចេញចូលបាន :

ឧទាហរណ៍

“ធ្វើឧបរោធ។ (ព.កា.) កុំធ្វើឧបរោធ ឱ្យកើតក្ដីក្រោធ នាំឱ្យបែកគ្នា នៅភូមិជាមួយ ត្រូវជួយរក្សា ឱ្យមានសុខា កើតសាមគ្គី។ សាមគ្គីជាមូល ឱ្យមានសុខស្រួល មិនខ្ទាំខ្ទេចខ្ទី ចម្រើនធនទ្រព្យ គួរគាប់ពេញទី គួរជនសម្ភី ប្រាស្រ័យរកគ្នា។”

២

អំពើបិទផ្លូវ។

៣

ហេតុឬដំណើរនៃការបិទផ្លូវ។

៤

កាលឬសម័យដែលត្រូវបិទផ្លូវ។

៥

ឧបាយបន្ទច់និយម, ឧបាយបន្ទច់បង្អាក់។

៦

ភាពនៃការបិទផ្លូវ។

៧

(ម.ព. ឧបរោធកាល)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់