វចនានុក្រមអបាយនាម·[អៈ-បាយ]ទីដែលប្រាសចាកសេចក្ដីចម្រើន, ទីរងទុក្ខ (មានឋាននរកជាដើម) ; សេចក្ដីសាបសូន្យ, សេចក្ដីវិនាស; ដំណើរលិចលង់ក្នុងសេចក្ដីវិនាស (ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅអបាយភូមិបួននិងសេចក្ដីវិនាស) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបុញ្ញលាភនាម·[អៈ-បុញ-ញ៉ៈ-លាប]ការបានបាប; ការជួបប្រទះអកុសល; ការប្រទះលើគ្រោះកាច :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបុញ្ញាភិសង្ខារនាម·[អៈ-បុញ-ញ៉ា-ភិ-សង់-ខា]អ្វីៗដែលបាបអកុសលរបស់សត្វលោកតាក់តែងឬបង្កើតឱ្យមានឡើង។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបុត្តកគុណនាម, នាម·[អៈ-ប៉ុត-ដក់] ឬ [អៈ-ប៉ុត-តៈ-កៈ]ដែលគ្មានកូន; អ្នកដែលឥតកូន (ព.កា.) ប្រុសប្រើជា អបុត្តកោ ក៏បាន; ស្រីជា អបុត្តិកា) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបុនប្បុនក្កម្មនាម·[អៈ-ប៉ុ-ណាប់-ប៉ុ-ណាក់-កាំ]ខន្ធនិញ្វន ដែលឥតកម្មដដែលៗ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបុព្វកិច្ចនាម·[អៈ-ប៉ុប-ពៈ-កិច]សមិទ្ធផលឬស្នាដៃដែលសម្រេចបានដោយកម្រ ស្នាដៃល្អ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបេក្ខានាម·[អៈ-ប៉េក-ខា]ការសម្លឹងរំពឹងគិត, ការគិតជញ្ជឹង, ការទ្រឹងរំពឹងមើល; បំណង; ដំណើរដែលត្រូវតែ, ការខានពុំបាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបេតវិញ្ញាណគុណនាម, នាម·[អៈ-ប៉េ-តៈ-វិញ-ញាន]ដែលប្រាសចាកវិញ្ញាណ គឺដែលអស់ខ្យល់ អស់វិញ្ញាណហើយ (ដែលស្លាប់ហើយ) ; រូបកាយដែលស្លាប់ដេកស្ដូកស្ដឹង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអបោគណ្ឌគុណនាម·[អៈ-ប៉ោ-គ័ន]ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក