វចនានុក្រម
ខ្លែងពណ៌
នាម[ខ្លែង-ព័រ]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមស្ទើរជាវល្លិ ស្លឹកមូលស្រដៀងនឹងស្លឹកជើងគោតែឆែកជាពីរ ផ្លែសំប៉ែតរាងវែងបន្តិច :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ខ្លោង
នាម[ខ្លោង]
របស់ដែលជាចម្បងលើគេ; ប្រធាន, មេ, គោលចារឹក; មនុស្ស ឬ សត្វដែលមានអានុភាពជាធំជាងគេ :
វចនានុក្រម
ខ្លោងទ្វារ
នាម[ខ្លោង-ទ្វា]
បង្គោលមួយគូមានធ្នឹមធ្វើដោយឥដ្ឋឬឈើភ្ជាប់នឹងកំពែង ឬ របង មានចន្លោះជាផ្លូវសម្រាប់ចេញចូលបាន :
វចនានុក្រម
ខ្លោច
គុណនាម[ខ្លោច]
ដែលឆ្អិនមិនស្រួលមិនល្អដោយដុត, ដោយអាំង, ដោយលីង, ដោយរោលមិនស្រួល ភ្លើងឆេះតែខាងក្រៅ មិនឆ្អិនខាងក្នុង ឬ ឆេះទាំងក្នុងទាំងក្រៅ :
វចនានុក្រម
ខ្លោញៗ
គុណកិរិយា[ខ្លោញ-ខ្លោញ]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ និយាយ, ពាក្យ ទៅមក ឱ្យប្លែកឡើង :
វចនានុក្រម
ខ្លោត
គុណនាម[ខ្លោត]
ធំលៀនក្រឡោត :
វចនានុក្រម
ខ្លៅ
គុណនាម[ខ្លៅ]
ដែលល្ងង់ព្រោះឥតចំណេះដោយមិនបានសិក្សារៀនសូត្រ :
វចនានុក្រម
ខ្លះ
គុណនាម, គុណកិរិយា, សព្វនាម[ខ្លះ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយចំពោះពាក្យដែលបំបែកចេញពីចំនួនដើម តាំងពីពីរឡើងទៅ :
វចនានុក្រម
ខ្វក
ឧទានសព្ទ[ខ្វក]
សូរសម្រែកក្អែក :
វចនានុក្រម
ខ្វក់
ឧទានសព្ទ[ខ្វក់]
សូរបន្លៀកនៃត្រី, សម្រែកមាន់ទឹក។
វចនានុក្រម
ខ្វង
នាម[ខ្វង]
ឈ្មោះល្ហុងមួយប្រភេទ ស្លឹកតូចជាងល្ហុងខ្ញែរ មានជ្រុងស្រួចៗ មានជ័រសដូចទឹកដោះ, កាត់ដើមដាំដុះ, អ្នកស្រុកស្រែច្រើនដាំធ្វើជារបង ដោយងាយដុះ ងាយកើត :
វចនានុក្រម
ខ្វង់
គុណនាម[ខ្វង់]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ មូល ឱ្យប្លែកឡើង; ពាក្យនេះនិយាយបានតែរង្វង់អ្វីៗដែលខ្វៀនខ្វេរចូលមូល មានសណ្ឋានដូចគូទខ្យងខ្ចៅនោះ ទើបហៅថា ខ្វង់ បាន :
វចនានុក្រម
ខ្វល់
គុណនាម[ខ្វល់]
វិលវល់, ច្របល់ :
វចនានុក្រម
ខ្វល់ខ្វាយ
កិរិយាសព្ទ[ខ្វល់-ខ្វាយ]
ខ្នះខ្នែង, ស្រវាស្រទេញ :
វចនានុក្រម
ខ្វាក
ឧទានសព្ទ[ខ្វាក]
សូរឮដោយហូតអាវុធវែងពីស្រោមមានដាវជាដើម ឬ សូរឮដោយហែកសំពត់, ហែកក្រដាស, សូរឮដោយសត្វក្រសារស្រែក :
វចនានុក្រម
ខ្វាក់
គុណនាម[ខ្វាក់]
ដែលបាត់ចក្ខុប្រសាទ, ដែលងងឹតមើលមិនឃើញ :
វចនានុក្រម
ខ្វាក់មាន់
គុណនាម[ខ្វាក់-មាន់]
ដែលមានភ្នែកងងឹតមើលមិនសូវឃើញ តែក្នុងវេលាយប់ (ដូចមាន់) :
វចនានុក្រម
ខ្វាង
នាម[ខ្វាង]
ថ្លាង កទាល់ មាត់តូច ធ្វើដោយដីឥដ្ឋស្រុកអាយ អ្នកស្រុកច្រើនប្រើដាក់អង្ករ, ដាក់ម្លូជាដើម។