វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្វង
នាម· noun [ខ្វង]
Learner aid: noun · [ខ្វង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះល្ហុងមួយប្រភេទ ស្លឹកតូចជាងល្ហុងខ្ញែរ មានជ្រុងស្រួចៗ មានជ័រសដូចទឹកដោះ, កាត់ដើមដាំដុះ, អ្នកស្រុកស្រែច្រើនដាំធ្វើជារបង ដោយងាយដុះ ងាយកើត :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ថ្វង
