វចនានុក្រម
កន្ទួតព្រៃ
នាម[កន់-ទួត-ព្រៃ]
ឈ្មោះឈើព្រៃ ផ្លែមានរសជូរលាយចត់ ប្រើបរិភោគ ឬធ្វើថ្នាំបាន។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កន្ទួល
នាម[កន់-ទួល]
ដំណួចឥតខ្ទុះដែលផ្ដួច, ដួចដោរឡើងជាដុំតូចៗ :
វចនានុក្រម
កន្ទើញ
នាម[កន់-ទើញ]
ពាក្យមេមត់ហៅជ្រូក។
វចនានុក្រម
កន្ទេចអាល
នាម[កន់-ទេច-អាល]
ឈ្មោះដង្កូវមមីសមួយប្រភេទមានពិស បើប៉ះត្រូវសាច់រោលឈឺក្ដៅ ដូចរលាកភ្លើង។
វចនានុក្រម
កន្ទេល
នាម[កន់-ទេល]
កម្រាលត្បាញដោយបន្ទោះផ្សេងៗ មានកក់, ចចូត, រំចេក, រុន, ផ្ដៅជាដើម :
វចនានុក្រម
កន្ទែក
គុណនាម[កន់-ទែក]
ដែលញែក, ដែលកន្ធែកលាសបែកពីគ្នា :
វចនានុក្រម
កន្ទោក
នាម[កន់-ទោក]
ឈ្មោះប្រដាប់សម្រាប់ក្រឡឹង ធ្វើដោយឈើមានជើង មានត្រឡាច មានខ្សែពានសម្រាប់ទាញ។
វចនានុក្រម
កន្ទោង
នាម[កន់-ទោង]
ចាន, ភាជន៍ធ្វើដោយស្លឹកសម្រាប់ដាក់ភោជនាហារ ដាក់ស្លាបារីបាន។
វចនានុក្រម
កន្ទះរា
គុណនាម[កន់-ទះ-រា]
ស្ទើរទៅស្ទើរនៅ, ស្ទាក់ស្ទើរ, មិនដាច់ស្រេច :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រង់
នាម[កន់-ទ្រង់]
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ប្រើការធ្វើជាថ្នាំបាន។
វចនានុក្រម
កន្ទ្រម
គុណនាម[កន់-ទ្រម]
ស្គមទ្រែមទ្រម; ដែលខ្លាចគេហើយធ្វើអាការៈទ្រែមទ្រម :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រល
គុណនាម[កន់-ទ្រល]
រល, ននលមិនសមរម្យ :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រាញ
គុណនាម[កន់-ទ្រាញ]
ធំក្រអាញ, ធំសំពោង, សាងញ៉ាង :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រាំ
នាម[កន់-ទ្រាំ]
ឈ្មោះនំមួយប្រភេទ ធ្វើពីម្សៅចម្អិននឹងខ្លាញ់ :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រឹប
គុណនាម[កន់-ទ្រឹប]
ដែលកំពិត, ដែលកំពៀច (ចំពោះច្រមុះ) :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រឹម
នាម[កន់-ទ្រឹម]
ឈ្មោះបទភ្លេងនិងចង្វាក់រាំមួយបែបមានដើមកំណើតនៅខ្មែរសុរិន្ទ។
វចនានុក្រម
កន្ទ្រឹស
គុណនាម[កន់-ទ្រឹស]
កំណាញ់ស្វិតស្វាញ :
វចនានុក្រម
កន្ទ្រុប
គុណនាម[កន់-ទ្រុប]
ស៊ុបទ្រុប, សុបប្រឡុប; ដែលទ្រុឌទ្រោម ហើយសុបប្រឡុប :