វចនានុក្រម
ជនក
[ជៈ-នៈ-កៈ] ឬ [ជៈ-នក់]
បុរសអ្នកបង្កើតកូន (បិតា) ; ច្រើនប្រើជារាជសព្ទ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ជនកសមាជិក
នាម[ជៈ-នៈ-កៈ-សៈ-ម៉ា-ជិក]
សមាជិកស្ថាបនិក។
វចនានុក្រម
ជនកាយ
នាម[ជៈ-នៈ-កាយ]
ពួកជន, ប្រជុំជន។
វចនានុក្រម
ជនកុម្មុយនីស្ត
នាម[ជន់-កុំ-មុយ-នីស] (ជើង ត)
អ្នកដែលជាសមាជិកបក្សកុម្មុយនីស្ត។
វចនានុក្រម
ជនក្បត់
នាម[ជន់-ក្បត់]
អ្នកមិនស្មោះត្រង់ចំពោះក្រុមឬសង្គម :
វចនានុក្រម
ជនជាតិ
[ជន់-ជាត]
(ម.ព. ជាតិពន្ធុ)។
វចនានុក្រម
ជនជាតិដើម
នាម[ជន់-ជាត-ដើម]
ជាតិពន្ធុដែលរស់នៅដំបូងគេនៅលើទឹកដីណាមួយ (ប្រទេស តំបន់ ទ្វីប) :
វចនានុក្រម
ជនជាតិភាគតិច
នាម[ជន់-ជាត-ភាក-តិច]
ជនជាតិដែលមានចំនួនតិចក្នុងចំណោមប្រជាជនទាំងអស់លើទឹកដីណាមួយ។
វចនានុក្រម
ជនជាប់សង្ស័យ
នាម[ជន់-ជាប់-សង់-សៃ]
បុគ្គលដែលគេសង្ស័យថា បានប្រព្រឹត្តបទល្មើសអ្វីមួយ ហើយមិនទាន់មានការចោទប្រកាន់។
វចនានុក្រម
ជនតា
នាម[ជៈ-នៈ-តា]
ប្រជុំជន, ពួកជន (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ)។
វចនានុក្រម
ជននាថ
គុណនាម, នាម[ជៈ-នៈ-នាត]
អ្នកដែលជាទីពឹង, ជាពំនាក់របស់ប្រជាជន (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។
វចនានុក្រម
ជននិករ
នាម[ជៈ-នៈ-និ-ក]
ប្រជុំជន, ពួកជន។
វចនានុក្រម
ជននិកាយ
នាម[ជៈ-នៈ-និ-កាយ]
(ម.ព. ជនកាយ, ជនតា, ជននិករ)។
វចនានុក្រម
ជននី
[ជៈ-នៈ-នី]
ស្ត្រីអ្នកបង្កើតកូន (មាតា)។
វចនានុក្រម
ជននីនាថ
នាម[ជៈ-នៈ-នី-នាត]
មាតាដែលជាទីពឹង, ពំនាក់នៃប្រជាជន (ព្រះមាតានៃក្សត្រទ្រង់រាជ្យ) :
វចនានុក្រម
ជននីនាថា
នាម[ជៈ-នៈ-នី-នា-ថា]
(ម.ព. ជននីនាថ)។
វចនានុក្រម
ជនបទ
[ជៈ-នៈ-បត់] ឬ [ជន់-នៈ-បត់]
ប្រទេសជាទីប្រជុំជន គឺទីតំបន់ស្រុកក្រៅ ដែលមានប្រជាជននៅកុះករ មានអ្នករាជការរដ្ឋបាលនៅជាប្រធានកាន់កាប់រក្សាផង (ខេត្តក្រៅ, ទីរួមខេត្ត)។
វចនានុក្រម
ជនបទាធិបតី
នាម[ជៈ-នៈ-ប៉ៈ-ទា-ធិ-ប៉ៈ-ដី]
មន្ត្រីដែលជាអធិបតីក្នុងជនបទ។