វចនានុក្រម
ជនិន្ទ
នាម[ជៈ-និន-ទៈ] ឬ [ជៈ-និន]
អ្នកដែលជាធំជាងអស់ប្រជាជន (ព្រះរាជា)។
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
អ្នកដែលជាធំជាងអស់ប្រជាជន (ព្រះរាជា)។
មាតា :
(ម.ព. ជននីនាថ)។
(ម.ព. ជននីនាថ)។
ភ្នាសស្រោបពោះវៀន។
សេចក្ដីទំនុកបម្រុង, ការជួយជ្រោមជ្រែងរបស់ពួកជន គឺការដែលប្រជាជនព្រមចិត្តគំនិតគ្នាជួយទំនុកបម្រុង ជួយជ្រោមជ្រែងឱ្យកើត ឱ្យសម្រេចដោយចំណាយទ្រព្យរាល់គ្នា ឬក៏ដោយកម្លាំងកាយរាល់ខ្លួន :
(ម.ព. ជនូបត្ថម្ភកៈ, ជនុបត្ថម្ភ)។
អ្នកទំនុកបម្រុងដល់ប្រជាជន តាមទំនងដ៏សមគួរ ដោយមិនរើសមុខ មិនលម្អៀង។
(ម.ព. ជនេត្តី)។
ម្ដាយ។
ដូចគ្នានឹង ជនិន្ទ ដែរ។
ដែលឧត្តម, ខ្ពង់ខ្ពស់ជាងជន; ព្រះបរមក្សត្រិយ៍ :
ជនដែលទើបមានអានុភាព។
(ម.ព. ជនុបត្ថម្ភ)។
ឡើងសាយភាយ :
ជីវិត :
អាយុ (រ.ស.) ព្រះជន្មវស្សា :
(ម.ព. ជន្ម, ជន្មវស្សា)។