វចនានុក្រម
ជន្មាយុ
នាម[ជន់-នៈ-មា-យុ]
(ម.ព. ជន្មា)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ជន្ល
កិរិយាសព្ទ[ជន់-ល]
លើកលមិនឱ្យដល់ :
វចនានុក្រម
ជន្លង់
នាម[ជន់-លង់]
ឈើឬឫស្សី ដែលគេជីកដាំបញ្ឈរដូចជាសសរសម្រាប់ឱ្យម្លូឬម្រេចវារតោងឡើង :
វចនានុក្រម
ជន្លជន្លេញ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ជន់-ល-ជន់-លេញ]
ជន្លញយៗដោយប្រឡែងលេង, លូកល, លូកលាន់ នាយអាយ ដោយអាការៈប្រឡែងលេង; និយាយលូកលនាយអាយដោយពាក្យចំអែចំអន់និយាយលេញលេង។
វចនានុក្រម
ជន្លាត់ដៃ
នាម[ជន់-លាត់-ដៃ]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ មានបន្លាជ័រសដូចទឹកដោះស្រស់, ច្រើនតែដាំធ្វើរបងភូមិ, របងវត្ត (ស្រុកក្រៅ) :
វចនានុក្រម
ជន្លាស
នាម[ជន់-លាស]
ត្រណោត, ខ្សែសម្រាប់ដោតត្រីឬដោតអ្វីៗ :
វចនានុក្រម
ជន្លូស
នាម[ជន់-លូស]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ផ្លែប្រើជាអាហារបាន។
វចនានុក្រម
ជន្លួញ
នាម[ជន់-លួញ]
ដែកស្រួចមានដងសម្រាប់ចាក់គោ :
វចនានុក្រម
ជន្លួញបរ
នាម[ជន់-លួញ-ប]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ។
វចនានុក្រម
ជន្លួញមាន់
នាម[ជន់-លួញ-មាន់]
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ។
វចនានុក្រម
ជន្លេញ
បរិវារសព្ទ[ជន់-លេញ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ជន្ល :
វចនានុក្រម
ជន្លេន
នាម[ជន់-លេន]
សត្វឥតជើងឥតឆ្អឹង កើតនៅក្នុងដី បរិភោគដីជាអាហារ; ហៅ ឫសដី ក៏បាន។
វចនានុក្រម
ជប
កិរិយាសព្ទ[ជប់]
ខ្សឹប; ស្វាធ្យាយខ្សឹបៗ, សូត្ររាយមន្តអាគមខ្សឹបៗ ឬសូត្រនឹកតែក្នុងចិត្ត; ប្រឡេះផ្គាំសូត្រខ្សឹបៗ ឬសូត្រដោយនឹកតែក្នុងចិត្ត។
វចនានុក្រម
ជប់
កិរិយាសព្ទ[ជប់]
ជញ្ជក់, ស្រូប, បឺតដោយផ្អឹបបបូរមាត់ទាំងពីរខ្ទប់គ្នា :
វចនានុក្រម
ជប់លៀង
កិរិយាសព្ទ[ជប់-លៀង]
ជួបជុំដោយមានរៀបចំអាហារបរិភោគក្នុងឱកាសពិសេសណាមួយ :
វចនានុក្រម
ជប—
[ជៈ-បៈ—]
(ម.ព. ជប) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
វចនានុក្រម
ជម
កិរិយាសព្ទ[ជម]
ធ្វើឱ្យមានរាងជ្រលម, ព្រួមឱ្យមានរាងដូចត្រយូងចេក :
វចនានុក្រម
ជម្នះ
កិរិយាសព្ទ[ជំ-នះ]
ធ្វើឱ្យឈ្នះ, បំពារ, ចចេសឱ្យតែឈ្នះ :