វចនានុក្រម
ឈើរឹត
នាម[ឈើ-រឹត]
ឈើដែលចងពីចុងកីមកភ្ជាប់នឹងថ្ដោកក្ដារសម្រាប់រឹតអន្ទងតម្បាញ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ឈើរុញ
នាម[ឈើ-រុញ]
(ម.ព. របុញ)។
វចនានុក្រម
ឈើសូល
នាម[ឈើ-សូល]
ឈើស្រួចសម្រាប់ចាក់រុកគាស់ឆ្កឹះទាត់ប្រមៀលប្រមូលសាកសព ដែលធ្វើឈាបនកិច្ច ឱ្យស្រួលឆាប់ឆេះសុស (ហៅតាមទម្លាប់ស្រុកថា ឈើសូល៍ ក៏បាន)។
វចនានុក្រម
ឈើសូល៍
នាម[ឈើ-សូ]
(ម.ព. ឈើសូល)។
វចនានុក្រម
ឈើស្ដឹង
នាម[ឈើ-ស្ដឹង]
ឈើសម្រាប់សន្ធឹងសំពត់គ្រឿងប៉ាក់ជាដើម។
វចនានុក្រម
ឈើស្ទន់
នាម[ឈើ-ស្ទន់]
កំណាត់មែកឈើឬវល្លិស្រស់ជាដើម សម្រាប់ទំពាដុសឈ្លីជម្រះធ្មេញ (ហៅត្រឹមតែ ស្ទន់ ក៏បាន)។
វចនានុក្រម
ឈើស្រួច
នាម[ឈើ-ស្រួច]
ឈើឬឫស្សីដែលគេបិតសម្រួចសម្រាប់រុកស្លឹកកណ្ដបឬភ្ជល់ជាដើមហើយដោតខ្នួច។
វចនានុក្រម
ឈើហុប
នាម[ឈើ-ហុប]
ឈើវែងមានទំហំដែលគេចាំងជា ៤ជ្រុង ឬអារបំបែកជា ៤ជ្រុង (ហៅត្រឹមតែ ហុប ក៏បាន)។
វចនានុក្រម
ឈើអណ្ដោត
នាម[ឈើ-អន់-ដោត]
ឈើស្រួចប្រើជាអាវុធ សម្រាប់ដោតពិឃាតមនុស្សដែលមានទោសដល់ប្រហារជីវិត (មានប្រើតែក្នុងសម័យបុរាណរាជ្យពីដើម)។
វចនានុក្រម
ឈើអន្ទង
នាម[ឈើ-អន់-ទង]
ឈើសម្រាប់អន្ទងសូត្រឬអំបោះ។
វចនានុក្រម
ឈើអែម
នាម[ឈើ-អែម]
ឈ្មោះឈើឬវល្លិដើមធំ សំបកមានរសផ្អែម សម្រាប់ប្រើជាថ្នាំកែរោគឬផ្សំធ្វើជាដំបែ។
វចនានុក្រម
ឈែត
នាម[ឈែត]
ការសន្ទនាគ្នាលេងដោយប្រើអក្សរ សំឡេង... តាមរយៈបណ្ដាញកុំព្យូទ័រ បណ្ដាញសកល ឬ អ៊ីនធឺណិត។
វចនានុក្រម
ឈែល
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ឈែល]
ពន្លូចធ្លែល (ព.អា.)។
វចនានុក្រម
ឈោង
កិរិយាសព្ទ[ឈោង]
លូកដៃយោកទាំងខ្លួន :
វចនានុក្រម
ឈ្ងប់
គុណកិរិយា, គុណនាម[ឈ្ងប់]
ដែលមានក្លិនក្រអូបងំឆ្អិត :
វចនានុក្រម
ឈ្ងប់ឈ្ងុយ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ឈ្ងប់-ឈ្ងុយ]
ស្វិតស្វាញ, ផ្ទៀងផ្ទាត់, ពិនិត្យពិច័យ :
វចនានុក្រម
ឈ្ងុយ
គុណកិរិយា, គុណនាម[ឈ្ងុយ]
មានក្លិនធុំផ្សាយអំពីវត្ថុអ្វីៗដែលលីង, ដុត, ឆ្អើរ, អាំង ដល់ឡើងសម្បុរកន្លាត :
វចនានុក្រម
ឈ្ងៀម
គុណកិរិយា, គុណនាម[ឈ្ងៀម]
មានក្លិនធុំផ្សាយពីអ្វីៗដែលខ្លោច :