វចនានុក្រម
ត្រដោកជើងចែវ
នាម[ត្រ-ដោក-ជើង-ចែវ]
ឈើរណបអបនៅគែមទូកត្រង់ខាងក្បាលឬខាងកន្សៃ សម្រាប់ប្រហកជើងចែវ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ត្រដោម
គុណនាម, គុណកិរិយា[ត្រ-ដោម]
ដែលខ្ពស់ជាដុំត្រសុំទៅឯអាកាស ឬដែលសាត់អណ្ដែតកណ្ដាលអាកាសជាដុំមូលគ្នា :
វចនានុក្រម
ត្រដោះ
កិរិយាសព្ទ[ត្រ-ដោះ]
ស្រាយ, រុះសូត្រឬអំបោះ ដែលចំពាក់ចាក់ស្រេះ ឱ្យមានរបៀបស្រួលល្អឡើងវិញ :
វចនានុក្រម
ត្រណក
នាម[ត្រ-ណក]
(ម.ព. និស្សារណ៍)។
វចនានុក្រម
ត្រណម
នាម[ត្រ-ណម]
ដំណើរ ឬអំពើដែលតម :
វចនានុក្រម
ត្រណាក់ចិត្ត
នាម[ត្រ-ណាក់-ចិត្ត]
សេចក្ដីអាក់អន់ចិត្ត, សេចក្ដីថ្នាំងថ្នាក់ (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ)។
វចនានុក្រម
ត្រណាត់ត្រណែង
គុណកិរិយា[ត្រ-ណាត់-ត្រ-ណែង]
យ៉ាងកញ្ឆក់កញ្ឆែង យ៉ាងរាត់រាយ :
វចនានុក្រម
ត្រណោត
នាម[ត្រ-ណោត]
វល្លិ, ចម្រៀកផ្ដៅ, ដើមរពាក់ឬខ្សែជាដើម សម្រាប់ដោតអ្វីៗដែលគួរដោតបាន :
វចនានុក្រម
ត្រតៗ
គុណកិរិយា[ត្រត-ត្រត]
ដែលរត់តិចៗមិនមាំមួនហើយធូរទន់ផតៗ :
វចនានុក្រម
ត្រថុក
នាម[ត្រ-ថុក]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ ឬឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមស្រដៀងនឹងស្លាព្រៃ តែតូចជាងស្លាព្រៃ ហៅ ត្រថុកភ្នំ។
វចនានុក្រម
ត្រថុកទេស
នាម[ត្រ-ថុក-ទេស]
(ម.ព. ទំពាំងបារាំង)។
វចនានុក្រម
ត្រថឿង
នាម[ត្រ-ថឿង]
ឈ្មោះស្មៅពួកធ្មៃ, ពួកក្រចៅ សម្បកសម្រាប់វេញខ្សែ។
វចនានុក្រម
ត្របក
នាម[ត្រ-បក]
ស្រទាប់ :
វចនានុក្រម
ត្របកឈូក
នាម[ត្រ-បក-ឈូក]
ឈ្មោះក្បាច់រចនាមួយប្រភេទ មានទ្រង់សណ្ឋានជារូបត្របកផ្កាឈូក :
វចនានុក្រម
ត្របាក់
កិរិយាសព្ទ[ត្រ-បាក់]
ខាំ, លេបស៊ីដោយរហ័ស (ពាក្យសម្រាប់ប្រើចំពោះតែខាងសត្វតិរច្ឆាន) :
វចនានុក្រម
ត្របាញ់
[ត្រ-បាញ់]
វេញឬត្រកួញឱ្យខ្មាញ់, មូរបង្វិលយ៉ាងញាប់ឱ្យចូលណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
វចនានុក្រម
ត្របាំងបះ
គុណនាម[ត្រ-បាំង-បះ]
ដែលបះងើយងើបជាងគេ មានលំនាំ, ទំនង មិនស្មើគ្នា :
វចនានុក្រម
ត្របែក
នាម[ត្រ-បែក]
ឈ្មោះឈើពួកមួយ ផ្លែមានរសជូរផ្អែមប្រើជាចំណី, ជាដំណាំឬដុះឯងតាមព្រៃក្បែរភូមិ។