វចនានុក្រម
ទិដ្ឋភាព
[ទិត-ឋៈ-ភាប]
ភាពនៃអ្វីៗដែលគេបានឃើញ, បានចួបប្រទះមកហើយ; បែបភាព ឬដំណើរទំនងនៃវត្ថុដែលហុចហេតុផលមកឱ្យឃើញ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋមត្ត
នាម[ទិត-ឋៈ-មុ័ត]
អ្នកដែលទើបជួបឃើញស្គាល់រាប់រកគ្នាជាមិត្រ ក្នុងគ្រាដំបូងបំផុត; អ្វីៗដែលទើបបានឃើញម្ដងដំបូង :
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋមត្តក៍
នាម[ទិត-ឋៈ-ម៉័ត]
(ម.ព. ទិដ្ឋមត្ត)។
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋាការ
[ទិត-ឋា-កា]
អាការៈដែលបានឃើញ, បានចួបប្រទះមកហើយ។
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋានុគតិ
នាម[ទិត-ឋា-នុ-គៈ-តិ]
ការប្រព្រឹត្តតាម, ការយកតម្រាប់; បែបបទ, បែបយ៉ាង, តម្រាប់ឬសណ្ដាប់ធ្នាប់ ដែលទុកជាបែបឱ្យគេធ្វើតាម :
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋិ
នាម[ទិត-ឋិ]
ដំណើរយល់ឃើញ, សេចក្ដីប្រកាន់តាមការយល់ឃើញ; ដំណើរយល់ឃើញខុស ហៅថា មិច្ឆាទិដ្ឋិ, ដំណើរយល់ឃើញត្រូវ ហៅថា សម្មាទិដ្ឋិ។
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋិវិបត្តិ
នាម[ទិត-ឋិ-វិ-ប័ត]
ការខូចដំណើរយល់ឃើញ គឺការភ្លាត់គំនិតយល់ឆ្វេង ខុសពីផ្លូវត្រូវ, ខុសពីផ្លូវធម៌វិន័យ :
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋិសម្បត្តិ
នាម[ទិត-ឋិ-ស័ម-ប័ត] ឬ [ទិត-ឋិ-សំ-ប័ត]
ការបរិបូណ៌ដោយដំណើរយល់ឃើញ គឺការបរិបូណ៌ដោយដំណើរយល់ឃើញត្រូវតាមច្បាប់ ឬតាមធម៌វិន័យ។
វចនានុក្រម
ទិដ្ឋុជុកម្ម
នាម[ទិត-ឋុ-ជុ-កាំ]
ការធ្វើដំណើរយល់ឃើញឱ្យត្រង់តាមសេចក្ដីពិតគឺការតម្រង់ចិត្តគំនិតខ្លួនដោយយល់ឃើញខុស ឱ្យងាកបែរមករកផ្លូវត្រូវតាមធម៌ពិតវិញ។
វចនានុក្រម
ទិតៀន
កិរិយាសព្ទ[ទិ-តៀន]
(ម.ព. តំណិះ, ដំណៀល)។
វចនានុក្រម
ទិន
នាម[ទិន]
ថ្ងៃ។
វចនានុក្រម
ទិនករ
នាម[ទិ-នៈ-ក]
អ្នកធ្វើនូវថ្ងៃ (ព្រះអាទិត្យ)។
វចនានុក្រម
ទិនក្ស័យ
នាម[ទិ-ន័ក-ក្សៃ]
វេលាអស់នៃថ្ងៃ គឺវេលាថ្ងៃលិច។
វចនានុក្រម
ទិនបតី
នាម[ទិ-នៈ-ប៉ៈ-ដី]
ម្ចាស់នៃថ្ងៃ (ព្រះអាទិត្យ)។
វចនានុក្រម
ទិនប្រភា
នាម[ទិ-នៈ-ប្រៈ-ភា]
ពន្លឺថ្ងៃ។
វចនានុក្រម
ទិនមណី
នាម[ទិ-នៈ-មៈ-នី]
កែវមណីនៃថ្ងៃ (ព្រះអាទិត្យ)។
វចនានុក្រម
ទិនមុខ
នាម[ទិ-នៈ-មុក]
មុខនៃថ្ងៃ គឺវេលាបំព្រាង, ព្រឹកព្រាង។
វចនានុក្រម
ទិនរត្ន
នាម[ទិ-នៈ-រ័ត]
កែវនៃថ្ងៃ (ព្រះអាទិត្យ)។