វចនានុក្រម
ទិនរ័ត្ន
នាម[ទិ-នៈ-រ័ត]
(ម.ព. ទិនរត្ន)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ទិនាករ
នាម[ទិ-នា-ក]
ប្រាក់ពន្ធប្រចាំថ្ងៃ។
វចនានុក្រម
ទិនានុប្បវត្តិ
នាម[ទិ-នា-នុប-ប៉ៈ-វ័ត]
ដំណឹងដែលមានរាល់ថ្ងៃ; សំបុត្រឱ្យដំណឹងតាមលំដាប់ថ្ងៃ គឺសំបុត្រចេញប្រាប់ដំណឹងផ្សេងៗ រាល់ថ្ងៃឱ្យអ្នកទាំងពួងដឹង (កាសែត)។
វចនានុក្រម
ទិនានុប្រព្រឹត្តិ
នាម[ទិ-នា-នុ-ប្រៈ-ព្រឹត]
ដូចគ្នានឹង ទិនានុប្បវត្តិ។
វចនានុក្រម
ទិនានុលេខន៍
នាម[ទិ-នា-នុ-ឡេក]
កំណត់តូច ឬកូនសៀវភៅសម្រាប់កត់ត្រាកិច្ចការ ដែលត្រូវធ្វើរៀងរាល់ថ្ងៃ :
វចនានុក្រម
ទិនាវសាន
នាម[ទិ-នា-វៈ-សាន]
ទីបំផុតនៃថ្ងៃ គឺវេលាថ្ងៃអស្ដង្គត (ពេលថ្ងៃលិច)។ ដូចគ្នានឹង ទិនក្ស័យ ដែរ។
វចនានុក្រម
ទិនិក
នាម[ទិ-និក]
អ្នកស៊ីឈ្នួលយកប្រាក់ថ្ងៃ, អ្នកធ្វើការស៊ីប្រាក់ថ្ងៃគឺបានប្រាក់ដែលត្រូវបើកតាមកំណត់ត្រឹមតែថ្ងៃធ្វើការ។
វចនានុក្រម
ទិនិកជន
នាម[ទិ-និ-កៈ-ជន់]
មនុស្សអ្នកស៊ីឈ្នួលថ្ងៃ គឺអ្នកធ្វើការយកឈ្នួលតាមកំណត់ថ្ងៃដែលបានធ្វើការ។
វចនានុក្រម
ទិនិកា
នាម[ទិ-និ-កា]
ថ្លៃឈ្នួលដែលអ្នកជួលឱ្យដល់អ្នកស៊ីឈ្នួលតាមកំណត់ថ្ងៃដែលបានធ្វើការ (ឈ្នួលថ្ងៃឬប្រាក់ប្រចាំថ្ងៃ)។
វចនានុក្រម
ទិន្នន័យ
នាម[ទិន-នៈ-នៃ]
ន័យឬសេចក្ដីពន្យល់ដែលគេបានឱ្យហើយ, ចំណុចសំខាន់យ៉ាងពិតប្រាកដដែលបានពន្យល់រួចហើយ :
វចនានុក្រម
ទិន្នភណ្ឌ
នាម[ទិន-នៈ-ភ័ន]
របស់ដែលគេឱ្យ។
វចនានុក្រម
ទិន្នវត្ថុ
នាម[ទិន-នៈ-វ័ត-ថុ]
វត្ថុដែលគេឱ្យ។
វចនានុក្រម
ទិន្នាទាយិនី
នាម[ទិន-នា-ទា-យិ-នី]
(ម.ព. ទិន្នាទាយី)។
វចនានុក្រម
ទិន្នាទាយី
នាម[ទិន-នា-ទា-យី]
អ្នកយកតែរបស់ដែលគេឱ្យ គឺអ្នកដែលមិនលួចគេ។
វចនានុក្រម
ទិព្យ
គុណនាម[ទិប] ឬ [ទឹប]
ដូចគ្នានឹង ទិព្វ។
វចនានុក្រម
ទិព្វ
[ទិប]
ដែលជារបស់ទេវតា, ដែលទាក់ទងគ្នានឹងពួកទេវតា, ដែលមាននៅក្នុងទេវលោក :
វចនានុក្រម
ទិព្វ—
នាម[ទិប-ពៈ—]
(ម.ព. ទិព្វ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
វចនានុក្រម
ទិល
នាម[ទិល]
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទពួកប្រទាល មានមើមបរិភោគឆៅបាន, ដុះតែនៅដីលាយខ្សាច់។