វចនានុក្រម.

ធួន

(ម.ព. ថួន)។

ធៀប

ផ្គូរបស់ច្រើនមុខប៉ាន់មើលឱ្យដឹងថាខាងណាល្អ ខាងណាអាក្រក់ ឬខាងណាតិច ខាងណាច្រើនជាងគ្នា ជាដើម :

ធេង

ដែលគ្មានសោះ, ទទេសោះ, សោះសូន្យ :

ធេងធោង

ឃ្លេងឃ្លោង; ស្រាលខ្លួនមិនមាំមួនដោយថយកម្លាំង :

ធោវកៈ

អ្នកបោកគក់លាងជម្រះសម្អាតគ្រឿងសម្លៀកបំពាក់ជាដើម។

ធោវនដ្ឋាន

ទីកន្លែងសម្រាប់លាងជម្រះសម្អាតសម្លៀកបំពាក់, កំពង់ទឹកសម្រាប់បោកគក់ជាដើម។

ធោវិកា

(ម.ព. ធោវកៈ)។

ធំ

big

ទីទៃពីតូច គឺមានរូបមានសំណុំសំនួនច្រើនជាងគេ។

ធ័ក

(ម.ព. ធាក់)។

ធ្ងន់

ទីទៃពីស្រាល គឺមានទម្ងន់ :

ធ្ងន់ក្បាល

(សំនួន.) ដែលមានអាការៈឈឺក្បាល។

ធ្ងន់ខ្លួន

(សំនួន.) ដែលរងសម្ពាធខ្លាំងឬផលលំបាកនានាទាំងផ្លូវកាយទាំងផ្លូវចិត្ត។

ធ្ងន់ធ្ងរ

ដែលមានចិត្តធ្ងន់, ដែលចេះអត់ចេះទ្រាំ, មានអំណត់, ប៉ិនអត់ប៉ិនទ្រាំ :

ធ្ងន់ពោះ

(សំនួន.) បរិភោគឆ្អែតជ្រុល។

ធ្ងាង

ទ្រងាង :

ធ្ងាំង

ធ្លាំង, ធ្មាំង (ព.ពុ.)។

ធ្ងើង

ទើងមើង, ធ្មើង :

ធ្ងើល

ទ្រងើល, ទើលងើល។