វចនានុក្រម
ធ្ងោង
គុណកិរិយា, គុណនាម[ធ្ងោង]
ជ្រងោ, ធ្ងោង, ធ្ងោល, ថ្គោល :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ធ្ងោល
គុណកិរិយា[ធ្ងោល]
(ដូចគ្នានឹង ធ្ងោង នឹង ថ្គោល ដែរ)។
វចនានុក្រម
ធ្នង់
នាម[ធ្នង់]
ឈ្មោះឈើពួកគ្រញូង ខ្លឹមក្រហម មានក្លិនប្រហើរ សាច់ជាប់ស្វិតជាងគ្រញូង។
វចនានុក្រម
ធ្នល់
នាម[ធ្នល់]
ឈ្មោះក្អមយ៉ាងធំ :
វចនានុក្រម
ធ្នស់
នាម[ធ្នស់]
គ្រឿងទស់រាំងធ្វើដោយព្រួល, ដោយមែកឈើជាដើម សម្រាប់ទស់ខាំងត្រីមិនឱ្យចុះឡើងច្រើនផ្លូវ ឱ្យចុះឡើងតែតាមផ្លូវដែលបើក ដើម្បីឱ្យតម្រង់ទៅត្រូវត្រង់ប្រដាប់នេសាទ :
វចនានុក្រម
ធ្នាក់
[ធ្នាក់]
សត្វដែលជាមេទាក់ គឺសត្វសម្រាប់នាំ, សម្រាប់អន្ទងយកឈ្លើយ, យកបារាស :
វចនានុក្រម
ធ្នាប់
នាម[ធ្នាប់]
រង្វាស់ប្រវែងទទឹងម្រាមដៃៗនោះឯងក៏ហៅ ធ្នាប់ ដែរ :
វចនានុក្រម
ធ្នារ
[ធ្នា]
ផ្លូវ ឬទីជាសាធារណៈដែលមានជនានុជនទៅមកមិនដាច់ :
វចនានុក្រម
ធ្និម
នាម[ធ្និម]
គ្រឿងប្រដាប់កាយ :
វចនានុក្រម
ធ្នឹម
នាម[ធ្និម]
ឈ្មោះគ្រឿងគេហដ្ឋានជាមេផ្ទឹមសសរទ្រជើងគក ឬទោះឥតជើងគកក៏អាចប្រើបាន។
វចនានុក្រម
ធ្នឹមបណ្ដែត
នាម[ធ្និម-បន់-ដែត]
ធ្នឹមដែលគេគាបភ្ជាប់នឹងផ្ទោងទ្រជើងគក ជាជំនួយឱ្យគេហដ្ឋានមាំរឹងប៉ឹង។
វចនានុក្រម
ធ្នូ
នាម[ធ្នូ]
អាវុធធ្វើដោយឈើ, ឫស្សី ឬធាងទ្រាំង មានដងមានបន្លោះសម្រាប់បាញ់ដោយព្រួញ។
វចនានុក្រម
ធ្នូខ្វែក
នាម[ធ្នូ-ខ្វែក]
ឈ្មោះធ្នូមួយប្រភេទសម្រាប់បាញ់នឹងគ្រាប់ មានគ្រាប់ដីលញ់ហាលឱ្យស្ងួតឬដុតឱ្យឆ្អិនជាដើម។
វចនានុក្រម
ធ្នើរ
នាម[ធ្នើ]
ថ្នាក់ខ្ពស់សម្រាប់បន្ទើរវត្ថុផ្សេងៗ :
វចនានុក្រម
ធ្នះ
នាម[ធ្នះ]
ទីស្រប់នៅលើមែក, លើប្រគាបឈើ ឬមានសសរធ្វើកណ្ដាលវាល, ធ្វើក្នុងព្រៃឬក្នុងទឹកសម្រាប់លាក់ខ្លួនពួនចាំចាប់ចាំប្រហារសត្វឬត្រី។
វចនានុក្រម
ធ្មង់
គុណនាម[ធ្មង់]
តូវម៉ូវ, ធ្មឹង មិនសូវស្ដីនិយាយ (តាមធម្មតាពីកំណើតមក) :
វចនានុក្រម
ធ្មត់
បរិវារសព្ទ[ធ្មត់]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ អត់ :
វចនានុក្រម
ធ្មប់
នាម[ធ្មប់]
ឈ្មោះមន្តអាសិរពិសមួយប្រភេទ ជាគូគ្នានឹងអាប :