ធ្មា
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានខ្លឹមរឹង, ត្រួយខ្ចីប្រើជាអន្លក់បាន ជាឈើមានបន្លា។
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានខ្លឹមរឹង, ត្រួយខ្ចីប្រើជាអន្លក់បាន ជាឈើមានបន្លា។
ដែលកាងសំកាំងស្លឹកត្រចៀក ដើម្បីនឹងស្ដាប់ឱ្យជាក់ :
នៅស្ងៀមមិនស្ដី, ទ្រមឹង :
អវយវៈស្រួចមុតមានពិសសម្រាប់ការពារខ្លួនរបស់ត្រីពួកខ្លះ :
ឈ្មោះឈើរនាមមួយប្រភេទ មានបន្លាស្រដៀងនឹងធ្មុងត្រីកញ្ចុះ។
ភាវៈរស់ដែលជាជម្រករស់នៅឬជាប្រភពអាហាររបស់បរាសិត :
ធ្ងើង, ទើងមើង។
បិទប្រស្រីដោយត្របកភ្នែក។
អាការៈក្នុងមាត់ សម្រាប់ខាំទំពា។
ឈ្មោះគ្រឿងវណ្ណយុត្តិមួយប្រភេទ (៉) សម្រាប់សម្លាប់ខ្យល់អក្សរ ៩តួគឺ ង, ញ, ន, ប, ម, យ, រ, ល, វ, បំបែរសូរឱ្យខុសពីសំឡេងប្រក្រតី គឺ ង៉, ញ៉, ន៉, ប៉, ម៉, យ៉, រ៉, ល៉, វ៉; ប៉ុន្តែបើមានស្រៈ ឬនិគ្គហិតនៅពីលើត្រូវយកធ្មេញកណ្ដុរមកដាក់ខាងក្រោមវិញ ដូចយ៉ាង ង៉ិកង៉ក់, ញ៉ាំញ៉ើ, ប៉ិនប៉ៅ ជាដើម។
ឈ្មោះគ្រឿងតម្បាញមួយប្រភេទសម្រាប់ចាក់បញ្ចូលសរសៃអន្ទងក្នុងធ្មេញឈើ។
ឈ្មោះក្បាច់រចនាបែបមួយ មានរាងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងធ្មេញក្របី។
ដង្កាប់ឈើមានច្បោសសម្រាប់ចាប់ក្ដាប់ល្អី, កញ្ជើ ជាដើម។
ប្រទាសធ្វើដោយបន្ទោះល្អិតជាគ្រឿងតម្បាញ សម្រាប់បញ្ចូលសរសៃអន្ទង, សម្រាប់កាសបញ្ជូនចាក់ត្បាញ។
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទច្រើនដុះនៅទំនាបមាត់បឹង, មាត់ត្រពាំងជាដើម :
ឈ្មោះថ្មមួយប្រភេទ មានសាច់រឹងស្រួយ :
ឈ្មោះតិណជាតិពួកក្រចៅ សំបកប្រើធ្វើខ្សែជាប់បានយូរ :
ធ្ងោង, ទោងមោង។