បឺត
ស្រូបផ្អឹបមាត់ដោយប្រឹងពេញកម្លាំងដង្ហើមយ៉ាងវែង ដើម្បីឱ្យជក់ចេញ ឬឱ្យជក់ចូល, ស្រូបដោយកម្លាំងខ្យល់ដែលមូល :
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ស្រូបផ្អឹបមាត់ដោយប្រឹងពេញកម្លាំងដង្ហើមយ៉ាងវែង ដើម្បីឱ្យជក់ចេញ ឬឱ្យជក់ចូល, ស្រូបដោយកម្លាំងខ្យល់ដែលមូល :
សូរសំឡេងហៅឆ្កែធំឱ្យមក, បើកូនឆ្កែតូចៗ ហៅដោយសូរសម្ដីថា ចូចៗ! ឬ ចូៗ! :
(ម.ព. បឺះ!)។
បុះពីលើទៅក្រោមដោយលើកទម្លាក់ឱ្យទង្គិចខ្លាំង :
ឈ្មោះបទភ្លេងបុរាណខ្មែរមួយមេ គេលេងនៅពេលបុកល័ក្ដស្រម៉ក្នុងពិធីធ្វើធ្មេញក្នុងសម័យពីដើម ដែលហៅតាមទម្លាប់ថា ពិធីមង្គលធ្វើធ្មេញលេញល័ក្ដ ...។
(ម.ព. បុកល័ក្ដ)។
ឈ្មោះបទភ្លេងបុរាណខ្មែរមួយមេ :
ចិត្ត, វិញ្ញាណ; រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; សត្វលោកទូទៅទាំងអស់ដែលមានចិត្តមានវិញ្ញាណ :
ឈ្មោះគម្ពីរព្រះអភិធម្មត្រង់លំដាប់ទី ៤សម្ដែងអំពីបញ្ញត្តិ ហៅថាសត្វ ថាបុគ្គល ជាដើម។
ភាពចម្រុះនៃអ្វីៗដែលបង្ហាញពីចរិតលក្ខណៈរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ រួមមានអាកប្បកិរិយា និស្ស័យ សតិអារម្មណ៍ និងស្មារតី។
ពាក្យដែលមានបុគ្គលជាទីតាំង គឺពាក្យដែលនិយាយសំដៅបុគ្គលអ្នកសម្រេចអំពើទាំងពួង, ទីទៃពីធម្មាធិដ្ឋាន "ពាក្យដែលមានធម៌ជាទីតាំង គឺពាក្យប្រាប់អំពើ", ដូចជា អ្នកឱ្យ ជា បុគ្គលាធិដ្ឋាន, អំណោយ ជាធម្មាធិដ្ឋាន។
ដែលចំពោះបុគ្គល ឬសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗ មិនមែនជាសាធារណៈទូទៅ :
ទានដែលទាយកឱ្យចំពោះបុគ្គល គឺឱ្យសំដៅរូបបុគ្គលតាមស្ម័គ្រ ស្រឡាញ់គាប់ចិត្តបុគ្គលណាឱ្យសំដៅបុគ្គលនោះ។
លក្ខណៈរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ, លក្ខណៈឬគ្រឿងកំណត់ចំណាំរបស់បុគ្គល; លក្ខណៈជាគ្រឿងសម្គាល់ចំពោះមនុស្សឬសត្វ។
វិធីចោទសួរ។
សញ្ញាក្នុងពាក្យសួរ, គ្រឿងសម្គាល់របស់ប្រយោគសួរ។ ឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាងសម្រាប់ប្រើដាក់ខាងចុងប្រយោគសួរ (?) :
ដែលសម្គាល់សំណួរ :
ពាក្យសួរ។