វចនានុក្រម
បុច្ឆាសព្វនាម
សព្វនាម[ប៉ុច-ឆា-សប់-ពៈ-នាម]
សព្វនាមសម្រាប់ផ្ដើមជាសំណួរ មានពាក្យថា «ស្អី, អ្វី ជាដើម »។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
បុញ្ញ
នាម[បុញ-ញ៉ៈ]
គុណជាតជាគ្រឿងជម្រះសន្តានចិត្ត ឬដែលកើតពីចិត្តជ្រះថ្លា គឺបុណ្យ, កុសល, អំពើល្អ។
វចនានុក្រម
បុញ្ញា—
នាម[ប៉ុញ-ញ៉ា—]
(ម.ព. បុញ្ញ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
វចនានុក្រម
បុញ្ញ—
នាម[បុញ-ញ៉ៈ—]
(ម.ព. បុញ្ញ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
វចនានុក្រម
បុណ្ឌរិក
នាម[បុន-ឌៈ-រិក]
ឈូក-ស ស្វាយ-ស ខ្លាធំ។
វចនានុក្រម
បុណ្ណកាល
នាម[ប៉ុន-ណៈ-កាល]
កាលនៃអ្វីមួយដែលពេញលក្ខណៈ ឬពេញបរិបូរ។
វចនានុក្រម
បុណ្ណភាព
នាម[ប៉ុន-ណៈ-ភាប]
ភាពពេញលេញបរិបូណ៌ ឬភាពគ្រប់គ្រាន់។
វចនានុក្រម
បុណ្យ
[បុន]
គុណជាតជាគ្រឿងជម្រះសន្តានចិត្ត; កុសល, អំពើល្អ, សេចក្ដីសុខ។
វចនានុក្រម
បុណ្យទិន
នាម[បុន-យ៉ៈ-ទិន]
ថ្ងៃបុណ្យ; ថ្ងៃដែលគេត្រូវឈប់សម្រាកមិនធ្វើការ (ដោយសេចក្ដីគោរពណាមួយ) ដូចយ៉ាងថ្ងៃសីលឬថ្ងៃព្រះប្រសូត្រ, ព្រះចូលបរិនិព្វានជាដើម (ប្រើជា បុញ្ញទិន ក៏បាន)។
វចនានុក្រម
បុត្ត
នាម[បុត]
(ម.ព. បុត្រ)។
វចនានុក្រម
បុត្តភាព
នាម[បុត-តៈ-ភាប]
ភាពជាកូន។
វចនានុក្រម
បុត្តា
នាម[ប៉ុត-តា]
កូនប្រុសនិងកូនស្រី គឺកូនទាំងអស់ ទាំងប្រុសទាំងស្រី (សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ, ប្រសិនបើកវីត្រូវការប្រើ) :
វចនានុក្រម
បុត្រ
នាម[បុត]
បុរសអ្នកបំពេញចិត្តមាតាបិតា, អ្នកជម្រះត្រកូលរបស់ខ្លួនឱ្យស្អាត (កូនប្រុស) :
វចនានុក្រម
បុត្រា
នាម[បុត-ត្រា]
កូនប្រុសទាំងឡាយ។
វចនានុក្រម
បុត្រាធីន
នាម[បុត-ត្រា-ធីន]
អ្នកដែលពឹងផ្អែកផ្ដេកគំនិតកិច្ចការសព្វគ្រប់ទៅលើកូនប្រុស។
វចនានុក្រម
បុត្រានុគ្រោះ
នាម[បុត-ត្រា-នុ-គ្រោះ]
ការអនុគ្រោះកូនប្រុស ឬអនុគ្រោះកូនទាំងប្រុសទាំងស្រី។
វចនានុក្រម
បុត្រី
នាម[បុត-ត្រី]
កូនស្រី។ ព្រះរាជបុត្រី ឬ ព្រះរាជធីតា កូនស្រីរបស់ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ (ព្រះអង្គម្ចាស់ស្ត្រី)។
វចនានុក្រម
បុថុជ្ជន
នាម[ប៉ុ-ថុច-ជន់]
ជនមានកិលេសក្រាស់, ជនអ្នកមានសេចក្ដីសៅហ្មង, សត្វលោកក្រៅអំពីអរិយបុគ្គលទាំង៨ពួក :