វចនានុក្រម.

ផាសុកា

ឆ្អឹងជំនីរ។ ខ្មែរយើងប្រើជា (រ.ស.) :

ផាសុវិហារ

ការនៅជាសុខសប្បាយ, ការនៅសម្នាក់អាស្រ័យដោយសេចក្ដីរីករាយ គ្រប់ឥរិយាបថទាំង ៤:

ផាហ៊ុម

សំពត់ដណ្ដប់។ ខ្មែរយើងហៅចំពោះតែសំពត់ព្រែសូត្រសម្រាប់ប្រើពានាឬដណ្ដប់; ច្រើនតែដេរភ្លោះគ្នាសម្រាប់ដណ្ដប់ក្នុងរដូវរងា។

ផាំង

(ម.ព. ផាង១)។

ផិត

ក្បត់ចិត្តគូស្រករ :

ផឹក

to drink

លេបទឹក :

ផឹង

សង់ទីម៉ែត្រ :

ផឺត

(ម.ព. ផើត)។

ផុង

លង់ចុះ, លិចចុះ, កប់, ស៊ុន, ជ្រុល :

ផុត

អស់, ឥតមានតទៅទៀត, ចប់ :

ផុតផើយ

ដែលស្ដួចស្ដើង, ស្ទើរខ្វះស្ទើរគ្រប់, ប៉ផុតប៉ផើយ :

ផុតពូជ

លែងមានអត្ថិភាពតទៅទៀត (ចំពោះសត្វឬរុក្ខជាតិ), ដាច់ពូជ :

ផុយ

ទីទៃពីជាប់ គឺពុក, ជ្រោកជ្រាក, រង្គោះរលេះរបេះពីគ្នា :

ផុយផាយ

ដែលកញ្ជះកញ្ជាយ, ចាយវាយឥតសណ្ដាប់; សើវ៉ើ :

ផុយស្រួយ

ដែលងាយប្រេះស្រាំឬបែកបាក់, ដែលងាយប្រែប្រួល មិនមានស្ថិរភាព :

ផុរ

ពុះហៀរ, ខ្ពុរ, ខ្សុលចេញ, រសោះចេញ :

ផុល

(ម.ព. ផុរ)។

ផុលផុស

ដែលមានច្រើន, កកកុញ, យ៉ាងសកម្មរស់រវើក :