វចនានុក្រម.

ផោដ្ឋព្វៈ

ការពាល់ត្រូវដោយកាយ គឺការប៉ះពាល់ត្រូវកាយដោយក្ដៅ, ត្រជាក់, រឹង, ទន់ ... (នាំឱ្យកើតសេចក្ដីដឹង), ផស្សៈ។

ផោម

ចេញផោម ឬបញ្ចេញផោម, (ព.សា.) ដើរខ្យល់, ផាយខ្យល់)។

ផៅ

វង្ស, ត្រកូល, ពូជ, អម្បូរ :

ផ្កា

flower

ចំណែកអវយវៈនៃរុក្ខជាតិ, តិណជាតិជាដើមដែលចេញពីមែក, ពីធាង, ពីក្នុងចន្លោះត្រួយ, ពីសន្លឹក ឬចេញផ្ទាល់ពីដើម សម្រាប់ក្លាយកើតជាផ្លែ ឬមិនកើតជាផ្លែក៏មាន។ រូបសណ្ឋានជាផ្កានៅផ្ទៃសំពត់ជាដើម :

ផ្កាកម្រង

ផ្កាដែលគេក្រង (ហៅ ផ្កាក្រង ឬ កម្រងផ្កា ក៏បាន)។

ផ្កាកែវ

ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ផ្កាពណ៌សក្រអូបនៅពេលយប់, គេច្រើនដាំវានៅតាមគេហដ្ឋានឬសួនច្បារ :

ផ្កាក្រដាស

ឈ្មោះគុម្ពព្រឹក្សវល្លិមានបន្លាមួយប្រភេទ ផ្កាពណ៌ក្រហម ស្វាយ ស ឬផ្កាឈូក សម្រាប់ដាំលម្អតាមគេហដ្ឋាននិងទីសាធារណៈនានា :

ផ្កាខ្លឹមចន្ទន៍

(វ.វិចិ.) បន្ទះអាចម៍ឈើរមូរបានមកពីការឈូសឈើខ្លឹមចន្ទន៍ឬឈើផ្សេងៗ ដែលគេកាត់បិទរចនាជាផ្កា៤ឬ៥នៅលើគ្រោងឆ្អឹងឫស្សី មានរាងជាពពិលប្រើជាគ្រឿងតង្វាយសម្រាប់ដាក់ជាមួយដុំបូង៉ាជូនសពមុនពេលបូជា។

ផ្កាចន្ទន៍

រូបភាពឬក្បាច់ចម្លាក់មានសណ្ឋានដូចផ្កាចន្ទន៍។

ផ្កាចារ

ឈ្មោះទូកតូចមួយបែបមានទ្រង់ទ្រាយលំនាំត្របកផ្កាចារ :

ផ្កាចេក

ឈ្មោះបន្លែក្រៀមមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងផ្កាចេក ជារបស់នាំមកពីប្រទេសចិន; ប្រើធ្វើជាថ្នាំក្ដៅក៏បាន :

ផ្កាឈូក

ឈ្មោះសម្ភារៈមានសណ្ឋានដូចផ្លែឈូក ប្រើសម្រាប់ស្រោចដំណាំឬងូតទឹក។

ផ្កាឈើ

អុត :

ផ្កាញ័រ

(វ.វិចិ.) រូបផ្កាធ្វើដោយក្រដាសឬស្ពាន់ក្រាប់ មានទងធ្វើដោយលួសរួញមូរជាជាន់ៗ ដើម្បីឱ្យកក្រើកញ័រៗ។

ផ្កាដំបៅ

ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទចេញផេរនៅស្បែក ក្នុងកាលមុនដែលនឹងកើតដំបៅងា។

ផ្កាត្រែង

ឈ្មោះរលកទឹកដែលបោកបែកសស្ងាចមើលទៅឃើញហាក់ដូចជាផ្កាត្រែង :

ផ្កាថ្ម

(ជីវ.) សត្វគ្មានឆ្អឹងកង រស់នៅក្នុងទឹកសមុទ្ររាក់តំបន់ត្រូពិក រឹងដូចថ្មមានរាងជាបំពង់ជាកញ្ចុំដូចជាផ្កា។

ផ្កាបិណ្ឌ

គ្រឿងលំអដែលរចនាដោយស្ពាន់ក្រាប់មានដងដោតបាន សម្រាប់សម្គាល់ក្នុងពិធីបុណ្យកាន់បិណ្ឌ (ប្រើតាមប្រពៃណីស្រុក)។