វចនានុក្រម
ផ្ទក់
នាម[ផ្ទក់]
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ សន្តានត្រីរ៉ស់ប៉ុន្តែរូបតូច :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ផ្ទញ់
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទញ់]
ធ្វើឱ្យទញ់; ពោលពាក្យបន្ទច់បង្អាក់ ឬសង្កត់សង្កិនឱ្យទញ់; ឱ្យទាល់ផ្លូវ, ទាល់សេចក្ដី :
វចនានុក្រម
ផ្ទប់
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទប់]
ទប់ឱ្យនឹង, អង; ចោមស្ទាក់ព័ទ្ធ, ឱ្យនៅនឹង។
វចនានុក្រម
ផ្ទល់
បរិវារសព្ទ[ផ្ទល់]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ផ្ទប់ ថា :
វចនានុក្រម
ផ្ទា
នាម[ផ្ទា]
ដីបាតទន្លេ, បាតបឹង, បាតស្ទឹងដែលដុះខ្ពស់ផុតពីទឹកមានសណ្ឋានដូចជាកោះ, ជួនកាលគេជីកអណ្ដូងត្រង់ទីនោះ យកទឹកប្រើប្រាស់ក៏មាន (និយាយតាមទម្លាប់ស្រុកខ្លះ)។
វចនានុក្រម
ផ្ទាត់
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទាត់]
រលាស់, វាត់, ខ្ទាតចេញ ឬលោតដោយកម្លាំងដែលប្រឹងចំកោងផ្ទាត់ម្រាមដៃ, កំពឹសផ្ទាត់លោតព្រាត ...។
វចនានុក្រម
ផ្ទាន់
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទាន់]
បន្ទច់បង្អាក់សបឱ្យទាន់ដំណើរសម្ដីអ្នកម្ខាង :
វចនានុក្រម
ផ្ទាប់
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទាប់]
ធ្វើឱ្យជាបន្ទាប់គ្នា, អែបទៀបខាងជាបន្ទាប់គ្នា, ដាក់ផ្សំបន្ទាប់គ្នា, ដាក់នែបពីលើ។
វចនានុក្រម
ផ្ទារ
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទា]
ធ្វើឱ្យមានបន្ទារ :
វចនានុក្រម
ផ្ទាល
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទាល]
ធ្វើឱ្យទាល; ដាក់ឱ្យទាបជិតភ្លើង ដើម្បីឱ្យក្ដៅខ្លាំង, ឱ្យឆាប់ឆ្អិន។
វចនានុក្រម
ផ្ទាល់
គុណកិរិយា, គុណនាម[ផ្ទាល់]
ចំពោះ, តទល់ចំពោះតែមួយនិងមួយ, ចំពោះតែខ្លួនមួយ, ដោយខ្លួនឯង :
វចនានុក្រម
ផ្ទាំង
នាម[ផ្ទាំង]
បន្ទះធំ, ស្រទាប់ធំ, ផ្ទៃ :
វចនានុក្រម
ផ្ទី
នាម[ផ្ទី]
ឈ្មោះស្មៅមួយពួក មានបន្លាខ្លះឥតបន្លាខ្លះ :
វចនានុក្រម
ផ្ទីង
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ផ្ទីង]
ធ្វើឱ្យដាំទីង; គំហុក, ចាប់លើកផ្អៀងឬផ្កាប់សម្រេងទឹកឱ្យអស់ឥតសំចៃ :
វចនានុក្រម
ផ្ទឹម
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទឹម]
ធ្វើឱ្យទន្ទឹមគ្នា, ដាក់ទន្ទឹមធៀបគ្នា; ប្រដូចឱ្យស្មើគ្នា។
វចនានុក្រម
ផ្ទឺ
នាម[ផ្ទឺ]
ឈ្មោះប្រទាលព្រៃមួយប្រភេទ ពួករំដេង មើមប្រើធ្វើជាគ្រឿងសម្លឬគ្រឿងជ្រក់ជាដើមបាន។ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទី, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទឺ។
វចនានុក្រម
ផ្ទុក
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទុក]
ដាក់បន្ទុក គឺលើកទម្ងន់ដាក់ឱ្យដល់បន្ទុក, ឱ្យពេញចំណុះ :
វចនានុក្រម
ផ្ទុកផ្ដាក់
កិរិយាសព្ទ[ផ្ទុក-ផ្ដាក់]
ប្រគល់កិច្ចការជាបន្ទុកទៅឱ្យអ្នកណាម្នាក់, ទទួលបន្ទុកចំពោះកិច្ចការណាមួយ :