វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្សែង
នាម· noun [កន់-សែង]
Learner aid: noun · [កន់-សែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សំពត់សម្រាប់ជូតមុខ, ជូតដៃ, ជូតមាត់, ជូតច្រមុះ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
សំពត់សម្រាប់ជូតមុខ, ជូតដៃ, ជូតមាត់, ជូតច្រមុះ :
ឧទាហរណ៍
“កន្សែងពោះគោ, កន្សែងដៃ, កន្សែងច្របុច។”
២
(រ.ស.) យំ :
ឧទាហរណ៍
“ទ្រង់ព្រះកន្សែង។”
៣
អវយវៈដែលជាក្រពះមានសណ្ឋានច្រាញៗរបស់សត្វស៊ីស្មៅ មានគោក្របីជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ពោះកន្សែង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ហៅតាមការដែលទ្រង់យកព្រះកន្សែងជូតព្រះអស្សុជល "ទឹកព្រះនេត្រ")។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់