វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្សោមស្អិត
នាម· noun [កន់-សោម-ស្អិត]
Learner aid: noun · [កន់-សោម-ស្អិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កន្សោមពាក្យដែលមិនអាចបំបែកធាតុផ្សំនីមួយៗចេញពីគ្នាបាន : កន្សោមស្អិត គឺជាពាក្យផ្សំឬពាក្យសមាស :
Learner aid: noun · [កន់-សោម-ស្អិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កន្សោមពាក្យដែលមិនអាចបំបែកធាតុផ្សំនីមួយៗចេញពីគ្នាបាន : កន្សោមស្អិត គឺជាពាក្យផ្សំឬពាក្យសមាស :
កន្សោមពាក្យដែលមិនអាចបំបែកធាតុផ្សំនីមួយៗចេញពីគ្នាបាន : កន្សោមស្អិត គឺជាពាក្យផ្សំឬពាក្យសមាស :
“ពាក្យ «សៀតផ្កា» ជាកន្សោមស្អិត។”