វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខៃ
កិរិយាសព្ទ· verb [ខៃ]
Learner aid: verb · [ខៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទម្លុះ, ធ្វើឱ្យធ្លុះដោយដែកកណ្ដារ :
Learner aid: verb · [ខៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទម្លុះ, ធ្វើឱ្យធ្លុះដោយដែកកណ្ដារ :
ទម្លុះ, ធ្វើឱ្យធ្លុះដោយដែកកណ្ដារ :
“ខៃសាច់ឈើឱ្យធ្លុះ។”
ជម្រាលពាក្យឬពន្យល់ថែមដើម្បីបញ្ជាក់សេចក្ដី ដែលជ្រៅឱ្យរាក់ ឱ្យច្បាស់ឡើងទៀត ដោយប្រើពាក្យជម្រាលបន្តថា គឺឬគឺថា ដូចជា ត្រូវ គឺមិនខុស គឺថាឥតមោះហ្មង។
(ម.ព. ខៃសេចក្ដី)។
ខៃសេចក្ដីឬខៃបទឱ្យកាន់តែច្បាស់ឡើង។
ដែលម៉ដ្ឋផង់, ថ្លាស្អាត, រលោងរលីង, ផូរផង់ :
“សាច់សំពត់ម៉ដ្ឋខៃ, សាច់នាងកញ្ញានេះម៉ដ្ឋខៃល្អណាស់។”