វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខោល
នាម· noun [ខោល]
Learner aid: noun · [ខោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ក្របីឬគោដែលមានស្នែងខ្លីឬខុបខ្វេរចុះក្រោម :
Learner aid: noun · [ខោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ក្របីឬគោដែលមានស្នែងខ្លីឬខុបខ្វេរចុះក្រោម :
ក្របីឬគោដែលមានស្នែងខ្លីឬខុបខ្វេរចុះក្រោម :
“ក្របីខោល, គោខោល។”
ពួកល្ខោនប្រុស, (រាំរឿងរាមកេរ្តិ៍) :
“ល្ខោនខោល។”