វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងងុយ
កិរិយាសព្ទ· verb [ង-ងុយ]
Learner aid: verb · [ង-ងុយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជ្រប់ងក់ចង់ដេក។
Learner aid: verb · [ង-ងុយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជ្រប់ងក់ចង់ដេក។
ជ្រប់ងក់ចង់ដេក។
សេចក្ដីសម្រាក កើតដោយរួយស្រយង់ស្រយុតទន់ក្នុងកាយនាំឱ្យចង់ដេក :
“ងងុយដេក, ថ្ងៃនេះខ្ញុំធ្វើការមិនកើត ព្រោះយប់មិញខ្ញុំអត់ងងុយ។”
មានអាការៈដេកមិនលក់; មិនបានដេកឬដេកមិនបានគ្រប់គ្រាន់ :
“គាត់អត់ងងុយមួយយប់, ភាពអត់ងងុយ។”
(ម.ប្រ., ច្រើនប្រើថា ងុយឬងុយដេក, ងុយទទួលទានដំណេក)។