វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដោះបន្ទុក
កិរិយាសព្ទ· verb [ដោះ-បន់-ទុក]
Learner aid: verb · [ដោះ-បន់-ទុក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដល់ភស្ដុតាង សាក្សី និងទឡ្ហីករណ៍ ដើម្បីឱ្យតុលាការបន្ធូរបន្ថយឬទម្លាក់បទចោទប្រកាន់ទាំងស្រុង :
Learner aid: verb · [ដោះ-បន់-ទុក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដល់ភស្ដុតាង សាក្សី និងទឡ្ហីករណ៍ ដើម្បីឱ្យតុលាការបន្ធូរបន្ថយឬទម្លាក់បទចោទប្រកាន់ទាំងស្រុង :
ផ្ដល់ភស្ដុតាង សាក្សី និងទឡ្ហីករណ៍ ដើម្បីឱ្យតុលាការបន្ធូរបន្ថយឬទម្លាក់បទចោទប្រកាន់ទាំងស្រុង :
“មេធាវីជនត្រូវចោទដោះបន្ទុកកូនក្ដីរបស់ខ្លួន។”