វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឋបនីយភណ្ឌ

នាម· noun [ឋៈ-ប៉ៈ-ណី-យ៉ៈ-ភ័ន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ឋៈ-ប៉ៈ-ណី-យ៉ៈ-ភ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

របស់, ទ្រព្យ ដែលគួរតម្កល់ទុក, គួរតាំងទុក, ដែលត្រូវទុកដាក់ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

របស់, ទ្រព្យ ដែលគួរតម្កល់ទុក, គួរតាំងទុក, ដែលត្រូវទុកដាក់ :

ឧទាហរណ៍

“គ្រឿងចក្រទាំងនេះជាឋបនីយភណ្ឌ ត្រូវទុកដាក់ឱ្យល្អ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ស្ថបនីយកាណ្ឌ)

បន្តរៀនទៀត