វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋបនោកាស
នាម· noun [ឋៈ-ប៉ៈ-ណោ-កាស]
Learner aid: noun · [ឋៈ-ប៉ៈ-ណោ-កាស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កន្លែងទំនេរសម្រាប់ដាក់, សម្រាប់ទុករបស់ផ្សេងៗ :
Learner aid: noun · [ឋៈ-ប៉ៈ-ណោ-កាស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កន្លែងទំនេរសម្រាប់ដាក់, សម្រាប់ទុករបស់ផ្សេងៗ :
កន្លែងទំនេរសម្រាប់ដាក់, សម្រាប់ទុករបស់ផ្សេងៗ :
“ទីចង្អៀតណាស់ ឥតមានឋបនោកាសទេ។”