វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និរទេស
នាម· noun [និ-រៈ-ទេស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [និ-រៈ-ទេស] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរបំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅនៅស្រុក, នគរឯទៀត។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖និទ៌េស
Learner aid: noun · [និ-រៈ-ទេស] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរបំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅនៅស្រុក, នគរឯទៀត។
ដំណើរបំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅនៅស្រុក, នគរឯទៀត។
បំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅស្រុក, នគរដទៃ។
“ត្រូវនិរទេសវាទៅ!”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. និទ៌េឝ)