វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមាត់
នាម· noun [ប្រ-ម៉ាត់]
Learner aid: noun · [ប្រ-ម៉ាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។
Learner aid: noun · [ប្រ-ម៉ាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។