វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្លួក
ឧទានសព្ទ· interjection [ប្លួច]
Learner aid: interjection · [ប្លួច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយផុងឬដោយបុកនឹងអ្វីៗដែលជ្រាយ, ជ្រៅ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ផ្លួក
Learner aid: interjection · [ប្លួច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយផុងឬដោយបុកនឹងអ្វីៗដែលជ្រាយ, ជ្រៅ :
សូរឮដោយផុងឬដោយបុកនឹងអ្វីៗដែលជ្រាយ, ជ្រៅ :
“ផុងប្លួក, ដើរលុយភក់ប្លួកៗ។”